Sklep Fundacji Canis

sklep fundacji canis Sklep Fundacji Canis, gdzie kupisz upominki, ozdoby, antyki, przedmioty artystyczne, malarstwo, linoryt - cały dochód przeznaczony jest na pomoc dla zwierząt.

Kup sobie prezent i wspomóż zwierzaki.

 

Diksi - koteczka do adopcji

kotka do adopcjiKoteczka Diksi pilnie szuka nowego domu - jest grzeczna, zdrowa, wysterylizowana i bardzo przymilna. 

Diksi była bita  przez kilka innych kotów w ośrodku adopcyjnym i nie chce przebywać z innymi kotami w tym samym pokoju.  Dlatego jedynym dla niej wyjściem jest małe i ciasne pomieszczenie, gdzie jest sama.  adopcja

 

Porady

Toxoplazmoza - czy nasze koty nam zagrażają?

Toxoplasma gondi to pasożyty powodujące chorobę u ludzi i zwierząt. Ich podstawowym nosicielem (jedynym, w organizmie którego mogą się rozmnażać) są kotowate, głównie domowe koty. T gondi może mieć wielu nosicieli pośrednich wśród zwierząt ciepłokrwistych oraz u człowieka. Mimo że zakażenie tym pasożytem jest bardzo powszechne, rzadko staje się ono przyczyną poważnej choroby u jakiegokolwiek gatunku.

Cykl życia

Koty z reguły zarażają się poprzez zjedzenie pasożyta znajdującego się w mięsie chronicznie zainfekowanego nosiciela (myszy, szczury). W procesie trawienia pasożyty zostają uwolnione w przewodzie pokarmowym. Następnie rozwijają się one w dwojaki sposób. Przedostają się przez ścianki jelit i mnożą się w organizmie. Jednocześnie rozmnażają się w jelitach i składają jaja, które są następnie wydalane z kałem. W momencie, gdy następuje reakcja odpornościowa zatrzymuje się produkcja jaj, zaś pasożyty w ciele przestają się szybko mnożyć i zmieniają się w organizmy wolno reprodukujące się. Zostają one zamknięte w cystach w różnych miejscach ciałą.
Koty, które nie były wcześniej zainfekowane, zaczynają produkować jaja pasożyta pomiędzy 3 a 10 dniem po zjedzeniu zakażonego mięsa. Jaja są produkowane przez następne 10-14 dni. Produkcja ta zostaje zatrzymana w momencie powstania reakcji immunologicznej w organizmie kota. W ciągu 1-5 dni w jaju tworzą się zakaźne sporozyty, które mogą przetrwać w środowisku ponad rok. Zanim ten proces nie zostanie zakończony jaja nie są zakaźne.
Nosiciele pośredni mogą zarazić się przez zjedzenie jaj ze sporozytami. Następnie, podobnie jak u kota organizmy przedostają się przez ścianki jelita i rozmnażają w organizmie. Rozmnażanie to zostaje zahamowane przez reakcję immunologiczną. Tworzą się cysty zawierające pasożyta, które pozostają w ciele zwierzęcia przez resztę jego życia. Pasożyty nie produkują jaj w przewodzie pokarmowym nosiciela pośredniego, jak to się dzieje u kota. Mięso z cystami zawierającymi pasożyta jest zakaźnie zarówno dla kota jak i dla innych potencjalnych nosicieli pośrednich, także dla człowieka. Tak więc ludzie mogą zakazić się zarówno poprzez zjedzenie jaj pasożyta jak i zakażonego mięsa.
Dodatkowym sposobem zarażenia się pasożytem jest zakażenie płodu poprzez łożysko. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy nosiciel pośreni zostaje zakażony w czasie ciąży, ponieważ tylko forma pasożyta w stadium ostrego zakażenia (czyli przez dni przed wystąpieniem reakcji immunologicznej) jest w stanie przedostać się przez łożysko.

Epidemiologia

Badania wskazują, że występowanie T gondi u kotów wynosi ok. 20-60%. Głównym czynnikiem jest tu możliwość zjedzenia zakażonego mięsa, dlatego pasożyt ten występuje znacznie częściej u porzuconych i dzikich kotów, które mogą zjeść np. zakażonego gryzonia lub ptaka.
Natomiast badania wykazały mniej niż 1% produkcji jaj. Dzieje się tak dlatego, że zakażone koty nie produkują jaj pasożyta po przebyciu pierwszego etapu mnożenia się T gondi, po pierwszym zakażeniu.

Choroba wywołana pasożytem

Mimo tak częstego występowania pasożyta u kotów, bardzo rzadko wywołuje on chorobę. Występuje ona w wyniku niewystarczającej reakcji immunologicznej. Pojawia się najczęściej u kotów młodych, poniżej 2 lat. U starszych kotów może być związana z obniżeniem odporności związanym z zakażeniem białaczką lub Fiv. Objawami choroby są: brak apetytu, utrata wagi, ospałość, problemy gastrologiczne, neurologiczne.

Toxoplazmoza u ludzi

Mimo że badania wykazały występowanie tego pasożyta np. u 30% ludzie w Wielkiej Brytanii, zakażenie przebiega w przeważającej liczbie przypadków bezobjawowo. Lub może powodować lekkie objawy chorobowe. Bardziej niebezpieczne jest zakażenie się płodu przez łożysko. Może się tak zdarzyć tylko jeśli zakażeniu ulegnie kobieta w ciąży, której organizm nigdy przedtem nie zetknął się z pasożytem i jest ona tym samym nie odporna. W takim przypadku możliwość zakażenia płodu wynosi 40%, zaś możliwość wystąpienia u płodu choroby wynosi 10%.
Badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii wykazały, że posiadanie kota lub kontakt z kotami nie oznacza zwiększonego ryzyka zakażenia się tym pasożytem. Mimo że koty są podstawowymi żywicielami i tylko w ich organizmach pasożyt składa jaja, występuje on przeważnie u kotów dzikich i wolno żyjących a nie u domowych.
Badania przeprowadzone w krajach uprzemysłowionych wskazały również, że pasożyt występuje najczęściej u ludzi młodych, którzy lubią jeść niedosmażone lub niedogotowane mięso lub nie zachowują higieny związanej z przygotowywaniem mięsa. Spożycie zakażonego mięsa jest głównym źródłem zakażenia ludzi.

Aby uniknąć zakażenia:

  • mięso gotuj dokładnie w temperaturze co najmniej 70 stopni C
  • myj ręce, przybory i powierzchnie bardzo dokładnie po przygotowywaniu mięsa
  • myj dokładnie warzywa
  • używaj rękawic gumowych, gdy uprawiasz ogródek, gdzie chodzą koty
  • opróżniaj kocią kuwetę codziennie, ostrożnie wyrzucaj używany żwirek i myj kuwetę gorącą wodą. Jeśli robi się to codziennie, nawet jeśli kot przechodzi ostrą fazę mnożenia się pasożyta i składania jaj, jaja nie będą groźne, gdyż potrzebują one co najmniej 1 dzień aby rozwinąć formę zakaźną. Nie stanie się to jeśli zanieczyszczony piasek z kuwety będzie wyrzucany codziennie.
  • staraj się aby twoje koty nie polowały i nie karm ich surowym mięsem
  • zabezpiecz piaskownice i miejsca zabaw dzieci aby koty się tam nie załatwiały

Wynika stąd, że zarażenie się dziecka w łonie matki od domowego kota może nastąpić tylko wtedy, gdy wystąpią naraz następujące czynniki:

  • kobieta w ciąży nigdy wcześniej w swoim życiu nie zetknęła się z pasożytem T gondi
  • domowy kot został zakaził się po raz pierwszy w swoim życiu poprzez zjedzenie szczura lub zakażonego surowego mięsa i przez ok. 2 tygodnie wydala z kałem jaja pasożyta
  • kobieta w ciąży czyści gołymi rękami kuwetę, która stała brudna powyżej 1 dnia
  • następnie, nie umywszy rąk, przygotowuje sobie jedzenie

Tekst jest streszczeniem, amerykańskich materiałów nt. tej choroby

piksi kotka z syndromem urologicznymKryształy wytrącające się w moczu kota są najczęstszą przyczyną syndromu urlogogicznego u kota. Syndrom urologiczny jest chorobą, której nie można lekceważyć. W skutek SUK może dojść do zatkania cewki moczowej i w takim przypadku brak szybkiej interwencji lekarskiej może skończyć się dla kota tragicznie.

 

Wśród miłośników kotów panuje mylne przekonanie, że SUK związany jest z kastracją kocura. Tymczasem badania nie potwierdzają tego. Według badan SUK występuje niezależnie od płci i wieku. Czynnikami sprzyjającymi występowaniu syndromu urologicznego jest otyłość, brak ruchu i stres. Samce mają wąską cewkę moczową, dlatego też syndrom urologiczny jest dla nich szczególnie niebezpieczniej, gdyż może doprowadzić do zatkania cewki moczowej.

syndrom urologiczny u kota

Dość częstą dolegliwością kotów jest SUK - syndrom urologiczny - czyli stan zapalny dolnych dróg moczowych.

W pęcherzu moczowym kota gromadzą się krystaliczne złogi, które utrudniają oddawanie moczu. 

 

Problemy z oddawaniem moczu u kota zdarzają się znacznie częściej u samców, gdyż mają one dłuższą i węższą cewkę moczową.

 

Zatkanie cewki moczowej przez kryształy jest bardzo niebezpieczne dla kota. Brak szybkiej pomocy lekarskiej może skończyć się tragicznie. Dlatego trzeba być uczulonym na zmiany w zachowaniu się kota.

Ważna pierwsza pomoc

koty

Latem koty domowe dużo czasu spędzają na dworze, częściej dochodzi też do różnego rodzaju urazów. Właściciele powinni wiedzieć, na czym powinna polegać w takich przypadkach pierwsza pomoc. 0d niej nierzadko zależy nie tylko zdrowie, ale i tycie naszych ulubieńców.

U wypuszczanych na dwór kocurków zdarzają się najczęściej rany kąsane. Nie ma kota płci męskiej. który ukończywszy rok życia nie mógłby poszczycić się kilkoma bliznami albo poszarpanym uszkiem - ślady te są pozostałością po stoczonych walkach. Rany kąsane są niebezpieczne - ząbki przeciwników nie zawsze są czyste, rany narażone są więc na zakażenie drobnoustrojami chorobotwórczymi. Objawami zakażenia są m.in. ropienie rany, wysoka gorączka (często oznacza ona, że doszło do zakażenia krwi), osłabienie, brak apetytu i senność. Bardzo ważne jest szybkie oczyszczenie rany i zdezynfekowanie jej. Do oczyszczania skaleczeń najlepsza jest 3% woda utleniona, którą trzeba polać ranę na zewnątrz i w środku. Dzięki temu zostanie wypłukany brud. Woda utleniona niszczy bakterie i hamuje krwawienie. Po kilku minutach rankę należy osuszyć czystym materiałem i zastosować preparat dezynfekujący (np. dostępny w aptekach środek merfen). Jeżeli kot ma duże rany , konieczna jest wizyta u weterynarza.

Zdarza się, że nasz ciekawski z natury kot nie zdoła uniknąć poparzenia. Przyczyną poparzenia może być nie zabezpieczony ogień, gorący olej czy wrzątek. Pamiętajmy, że oparzone miejsce należy natychmiast schłodzić bieżącym strumieniem wody, a następnie obłożyć lodem. Trzeba wiedzieć, że rozległe oparzenia są niebezpieczne dla życia zwierzątka dlatego potrzebna będzie pomoc lekarza weterynarii. Przed wizytą w klinice nie smarujmy kota maścią i nie posypujmy środkami o miejscowym działaniu!
Życie Warszawy 4.08.2000

opieka nad kotem w zimie

jak dbać o zdrowie kota w zimie

Jeżeli nasze zwierzątko zachowuje się inaczej niż zwykle, mamy prawo przypuszczać, że jest chore. Niedomagające stworzenia szukaj ą ustronnego miejsca, leżą tam z zamkniętymi oczami i niekiedy nawet nie reagują na głos swego opiekuna.

Chore zwierzęta nie lubią, by je dotykać. Są smutne i przygaszone. Gdy ich stan jest poważniejszy, niechętnie jedzą i piją.

kot w lecznicy weterynaryjnej

Jak przygotować siebie i kota do wizyty u lekarza weterynarii?

Nawet najzdrowszy na świecie kot przynajmniej raz w roku powinien udać się do lekarza. Aby wizyta w lecznicy nie była dla nas ani dla naszego kota gehenną, warto wiedzieć, jak należy się do niej przygotować, jak bezpiecznie dotrzeć do celu oraz jak zachowywać się w gabinecie.


Przede wszystkim musimy zorganizować odpowiedni, wygodny i bezpieczny transport dla naszego kota. Nie wolno nieść zwierzaka po prostu na rękach! Przestraszony ruchem ulicznym, widokiem przebiegającego obok psa lub głośnym dźwiękiem kot może w mgnieniu oka wyrwać się i uciec. Najlepsze do przewozu kota są odpowiednio wentylowane pojemniki: kosze wiklinowe, specjalne torby lub plastikowe transportery. Dobrze gdy są częściowo osłonięte, co ogranicza stres związany z przemieszczaniem się czy oczekiwaniem w kolejce do gabinetu.

Serwis Koci Dom powstał z myślą o kotach i zawiera zdjęcia kotów, porady jak opiekować się kotem, różności o kotach. 

Koci Dom - Ważne! Serwis Internetowy Koci Dom nie jest organizacją opieki nad zwierzętami i nie reprezentuje żadnje organizacji!

Koci Dom jest zaprzyjaźniony z Fundacją Canis. Zajrzyj do kącika adopcyjnego Fundacji Canis - może znajdziesz przyjaciela na całe życie.

Jako że Koci Dom nie jest schroniskiem ani organizacją nie ma żadnej możliwości pomocy finansowej, rzeczowej ani przyjmowania zwierząt.

Serwis Koci Dom  prowadzę sama, dlatego też nie mam możliwości zamieszczania ogłoszen o zwierzętach do adopcji.